به نام دادار نيك انديش

چــــو خورشيد تابان ميان هــوا نشسته برو شاه فرمان روا

جهان انجمن شد بر آن تخت او شگفتي فرمانده از بخت او

بجمشيد بر گوهر افشاندند مران روز را روز نو خواندند

سرسال نـــو هرمز فروردين برآسوده از رنج روي زمين

بزرگان بشادي بياراستند مي و جام و رامشگران خواستند

چنين جشن فرخ از آن روزگار بما ماند از ان خسروان يادگار

سال نو ايراني  بر تمام ايرانيان فرخنده باد