زندگينامه

دكتر علي شريعتي در سال 1312 در روستاي مزينان از حوالي شهرستان سبزوار متولد شد. پدرش استاد محمد تقي شريعتي (موسس كانون حقايق اسلامي كه هدف آن «تجديد حيات اسلام و مسلمين» بود) و مادرش زهرا اميني زني روستايي متواضع و حساس بود. علي حساسيتهاي لطيف انساني و اقتدار روحي و صلاحيت عقيده اش را از مادرش به وديعه گرفته بود.

آشنايي علي با خانم پوران شريعت رضوي در دانشكده ادبيات منجر به ازدواج آن دو در سال 1337 مي گردد. و پس از چند ماه زندگي مشترك به علت موافقت با بورسيه تحصيلي او در اوايل خرداد ماه 1338 براي ادامه تحصيل راهي فرانسه مي شود. وي در سال 1963 با درجه دكتري يونيورسيته فارغ التحصيل شد و پس از مدتی او به همراه خانواده و سه فرزندش به ايران بازگشت و در مرز بازرگان توسط مأموران ساواك دستگير شد.

پس از بازگشت از اروپا

پس از پنج سال تحصيل و آموختن و فعاليت سياسي، در اروپا، بازگشت به فضاي راكد و بسته جامعه ايران و آن هم تدريس در دبيرستان بسيار رنج آور بود، سال بعد (وي) پس از قبولي در امتحان به عنوان كارشناس كتب درسي به تهران منتقل مي شود و با آقايان برقعی و باهنر و دكتر بهشتي كه از مسئولين بررسي كتب ديني بودند، همكاري مي كند. ترجمه کتاب «سلمان پاك» اثر پروفسور لوئي ماسينيون حاصل تلاش او در اين دوره است. از سال 1345 او به استاديار رشته تاريخ در دانشكده مشهد استخدام مي شود.

موضوعات اساسی تدرس او را مي توان به چند بخش تقسيم كرد: تاريخ ايران، تاريخ و تمدن اسلامي و تاريخ تمدنهاي غير اسلامي. از همان آغاز روش تدريس، برخوردش با مقررات متداول در دانشكده و رفتارش با دانشجويان، او را از ديگر استادان متمايز مي كرد. چاپ كتاب اسلام شناسي و موفقيت درسهاي دكتر علي شريعتي در دانشكده مشهد و ايراد سخنرانيهاي او در حسينيه ارشاد در تهران موجب شد كه دانشكده هاي ديگر ايران از او تقاضاي سخنراني كنند اين سخنرانيها از نيمه دوم سال 1347 آغاز شد. مجموعه اين فعاليتها مسئولين دانشگاه را بر آن داشت كه  ارتباط او با دانشجويان را قطع كنند و به كلاسهاي وي كه در واقع به جلسات سياسي ـ فرهنگي بيشتر شباهت داشت، خاتمه دهند. در پي اين كشمكشها و دستور شفاهي ساواك به دانشگاه مشهد كلاسهاي درس او، از مهرماه 1350، رسماً تعطيل شد.

دكتر شريعتي نهايتا در روز 26 ارديبهشت سال 1356 از ايران، به مقصد بلژيك هجرت كرد و پس از اقامتي سه روزه در بروكسل عازم انگلستان شد و در منزل يكي از بستگان نزديك همسر خود اقامت گزيد و پس از گذشت يك ماه در 29 خرداد همان سال به نحو مشكوك در "ساتمپتون انگلستان" درگذشت و با مشورت استاد محمد تقي شريعتي و كمك دوستان و ياران او از جمله شهيد دكتر چمران و امام موسي صدر در جوار حرم مطهر حضرت زينب (س) در سوريه به خاك سپرده شد.

خانه موزه دكتر علي شريعتي درخيابان جمالزاده شمالي، كوچه نادر، پلاك۱۰ ‪ در اسفند ماه 1385 توسط مهندس مهدي چمران  رئيس شوراي اسلامي شهرتهران افتتاح شد.

 مجموعه آثار دكتر شريعتي در ادامه مطلب آورده شده است.

زندگي مثل پيانو است،

كليدهاي سفيد نماينگر شادي

و كليدهاي سياه نمايانگر غم ،

اما براي شينيدن موسيقي

          زندگي

بايد با هر دو كليد

                   آهنگي بسازيم

وين داير

پ.ن : سفر به غار تنهائی نیاز اکنون من است، آرامش درون خود را گم کرده ام.                               

تصوير و كلام پست دوم خرداد سرآغاز جديدي بود براي مجادله اي تكراري من و يك دوست :

سيد محمد خاتمي يك فيلسوف بود همين

به نظر من به شعارهاي انتخاباتي خود هم به بهترين شكل عمل كرد

عزت و احترامي كه ايران در زمان رياست جمهوري اين مرد دوست داشتني بدست آورد در دوران معاصر مثال زدني بود

تصور اشتباهي است :

اگر از يك كشاورز تقاضاي ساخت يك سفينه فضائي داشته باشيم

يا از يك دانشمند علم شيمي حل معادلات اقتصادي

از يك مهندس مكانيك .....

در جواب شاه آمفاكتوس عزيزهم بايد بگم :

دوست گرامي من نخواستم همان دوران تكرار شود بلكه آرزو كردم چون سال 82 قدمي به سمت جلو برداريم و نه بدليل خوب جلوه دادن خود ديگران را خرد نمايش دهيم.

بي بهونه شاد شدن، بي بهونه مملو از سكوت شدن

اين حس روزهاي آخرهفته من بود

سفر از كوير به جنگل

از دود و ماشين به دل طبيعت

جنگل ابر براي من يعني نهايت سكوت

يعني سمبل زيبائي

                                   به اميد باز آفريني دوم خردادي دگر