يك چيز ديگه از اين شيراز بگم و تا اطلاع بعدي قول ميدم هيچي نگم

اينطور كه راهنماي تور توضيح مي داد اگر تو تمام تخت جمشيد و پاسارگاد رو بگردي هيچ تصوير حكاكي شده اي از زن پيدا نمي كنين بجز يك مورد:

تصوير زني در مركز چرخ يك ارابه ، زني كه كوزه اي به نشاني بركت در دست گرفته

منظور هخامنشي از حك نمودن اين تصوير نشان از قدرت زن و شان و منزلت او بوده است

كه زن مركز و محور جهان محسوب ميشده – حداقل تو اون زمان

تصوير اين زن رو هم چون هنوز فرصت نكردم يه دستي به سرگوش دوربين بكشم در اولين فرصت اينجا ميزارم ، هرچند كه يك سئوال براي خودم پيش اومده :

اگر هيچ تصويري وجود نداره پس اين تصويري كه به آتوسا همسر داريوش منسوبه از كجا اومده؟!!!!

قصد نداشتم از ايراني بودنم خارج بشم و به زباني غير از زبان فارسي چيزي بنويسم اما حيفم اومد شما اينو نخونين ، شعر منتخب سال 2005 يك كودك آفريقائي

به نظر من كه ذهن خلاقي داشته ، اينطور نيست ؟

When I born, I Black,

When I grow up, I Black,

When I go in Sun, I Black,

When I scared, I Black,

When I sick, I Black,

And when I die, I still black..

And you White fella,

When you born, you Pink,

When you grow up, you White,

When you go in Sun, you Red,

When you cold, you Blue,

When you scared, you Yellow,

When you sick, you Green,

And when you die, you Gray..

And you calling me Colored ??

به قول شكسپير: عشق چيست ؟

هر چه هست مال فردا نيست .

مال همين امروز است ، زيرا كسي از فردا خبر ندارد .

به خاطر همين از امروز مي خوام فقط عاشق خودم باشم و آرزوهاي خودم

امروز رفتم يكي از بزرگترين آرزوهاي خوشگل دنياي خودم رو برآورده كردم

من دارم ميرم شيراز

هنوز باورم نميشه ، مي خوام برم رو زميني نفس بكشم كه مطمئنم روزي داريوش و كوروش نفس كشيدن

مي خوام برم قدم بر روي سنگي بزارم كه روزگاري بزرگترين مرد جهان روش قدم گذاشته

مي خوام برم دست بر روي ديواري بكشم كه عكس اهورامزداي من روش حك شده

خدايا شكرت خيلي خوشحالم

دمی با غم به سربردن جهان یکسر نمی ارزد

به می فروش دلق ما کزین بهتر نمی ارزد